Elimi koydum yüreğime
Yüreğim buz gibi soğuk
Yüreğim suskun, kırgın, üzgün
Yüreğim geçen zamana küskün
Mazide kalan gerçek aşklara
Kendini vazgeçilmez sananlara
Hayalleri bir hiç uğruna yıkanlara
Sevdaları kurşuna dizen alçaklara
Gökyüzünü kana
bulayan hayvanlara
Karınca yuvalarını yakan barbarlara
Ağaçların dallarını kıran hırsızlara
Mazlumların bedduasını alan korkaklara
Vurgun yemiş aşıklar yeniden sevebilir mi
Yıldızlara sevdalı çocuklar gülebilir mi
Çalınan hayatlar geri kazanılabilir mi
Beyaz güvercinler tekrar uçurulabilir mi
Ne zaman geçer bu hayal kırıklığı
Ne zaman geçer kalbimin kırgınlığı
Kulaklarımda uğuldayan martıların sesi
İçimdeki şehrin heykelleri bir bir devrildi
Yüreğim yitik, yorgun, bedbin
Yüreğim bu dünyadan bezgin
14 Nisan 2015, Kırcaali, Resmiye Mümün
Няма коментари:
Публикуване на коментар