İnsan Nedir

 

-Kimliğine sahip çıkmayan

Bulgaristan Türküne-

 

İnsan nedir adı olmayınca

Başkalarından farklanmayınca

Kendi öz adından vazgeçeler

Kendi benliğinden vazgeçerler

 

İnsan nedir soyu olmayınca

Sülalesi belli olmayınca

Kendi atasını bilmeyenler

Kendi milliyetini bilmezler

 

İnsan nedir dili olmayınca

Ana dilini korumayınca  

Kendi dilini inkar edenler

Kendi özünü inkar ederler

 

İnsan nedir şanı olmayınca

Namusu için savaşmayınca

Kendi şerefini saymayanlar

Kendi kendilerini saymazlar

 

İnsan nedir insan olmayınca

İnsanlık için yaşamayınca

Kendi kimliğini yitirenler

Kendi hayatını yitirirler

 

17 Kasım 2006, Kırcaali, Resmiye Mümün

Aşık

 

Seni çok sevdim ben

Sabırsızlıkla değil

Sabırla bekleyen aşık gibi...

14 Mayıs, 2014, İstanbul-Bafra, Resmiye Mümün

Çiçeklerimi Bıraktım Sana

 

Beni unutma

Çiçeklerimi bıraktım sana

Her için burkulduğunda onları kokla!

 

Beni unutma

Gülüşlerimi bıraktım sana

Her üzüldüğünde onları hatırla!

 

Beni unuıtma

Hayallerimi bıraktım sana

Her üşüdüğünde onlara sarıl!

 

Beni unuıtma

Yıllarımı bıraktım sana

Her biraz öldüğünde onları harca!

 

Beni unutma

Hayatımı bıraktım sana

Doya doya yaşa!

 

Resmiye Mümün

25 Mayıs 2016, Boyacıköy (Bagra)/Kırcaali

Aşk’a Adanmış Bir Ömür

 

-Hazret-i Hatice Annemize (r.a.) Selam Olsun!

 

O nasıl aşktı öyle

Çağlar boyu çağlayacak...

Hatice, Efendisi’nden nasıl ayrılacaktı

Gözler gördü bir kere o zeytin gözleri

Alemin nuru, biricik Sevgili’yi

O’nu bir an bile gözünden ayıramazken

Kaçınılmaz ayrılığı nasıl göğüsleyecekti

Değil mi ki O’na eş olmuştu

25 yıllık dünyanın en bahtiyar eşi

Değil mi ki hep yollarını gözlemişti

Öylesine bir özlem doluydu her anı  

 

Efendisi de onu nasıl unutacaktı

Nasıl unutacaktı o gönül gülünü

Kimde vardı böyle cömertlik

Böyle gönül alıcı sözler

Böyle huzur

Kim giderecekti hüznünü

Üzerindeki yorgunluğu kim alacaktı

Müşriklerin zulmüne kim göğüs gerecekti

Böyle adanmışlık kimde vardı?!

 

Onunkisi Aşk’a adanmış bir ömürdü

Tarihe böyle not düşecekti.

Resmiye Mümün 

23 Mayıs 2026, Boyacıköy (Bagra)/Kırcaali

Duygular da Yorulur

 

Duygular da yorulur

Bu öyle bir yorgunluk ki

Sessiz kaldığın şeyler volkan gibi patlar ağzında

Yutkunamazsın

Sineye çektiğin kırgınlıklar tonlarca ağırlık misali

Taşıyamazsın

Göz ardı ettiğin kötü sözler sızlatır kalbini

Kaldıramazsın

Göz yumduğun yalanlar kırıp geçer güvenini

İnanamazsın  

Yüreğini paramparça eden acı gerçekler yakar içini 

Dayanamazsın

Dedim ya: Duygular da yorulur

Bir daha eskisi gibi olamazsın!

 

Resmiye Mümün

23 Mayıs 2026, Boyacıköy (Bagra)/Kırcaali

Kalbinin Nuru

 

Bakma diyorum;

Gözlerin alev topu  

Bir adım atsam yanacağım

Kör etti beni güzelliğin

Bir dokunsalar ağlayacağım

 

Sus diyorum;

Sözlerin anlam yüklü  

Konuşursam kendimi ifşalayacağım

Beni benden aldı suskunluğun  

Sus pus olup patlayacağım

 

Dur diyorum;

Yardımların içten içe

Kabul edersem alışacağım

Gönlüme aktı kalbinin nuru

Ebediyete kadar taşıyacağım...

 

Resmiye Mümün

11 Mayıs 2026, Boyacıköy (Bagra)/Kırcaali

Şeytanın Yüzünü Gördüm

 

Şeytanın yüzünü gördüm

Kalbimi çalan melek yüzlüde  

Akıttı zehirlerini

Kırmızı sarmaşık güllerimin üzerine

Siyaha boyandı aşk

Hayallerimin naif çiçeklerinde

 

Korktum, kaçmak istedim

Dili süslü

İçi boş

Kibirli sevmelerden

 

Sonra düşündüm;

Şeytan da melekti

Şeytanlaşmadan evvel

 

Ve yoluma devam ettim

Sır dolu

Bin bir hikmetle...

 

Resmiye Mümün 

30 Aralık 2025

Boyacıköy (Bagra)/Kırcaali