Elleri dinleme,
eller şerefsiz
Kırma şu
kalbimi, kibir gereksiz
Dil yarası
beter, doktor çaresiz
Vazgeç bu
gururdan, hayat yetersiz
Sevdalar
güzeldir, çirkin olamaz
Sevgiler
nimettir, haram sayılmaz
İnsanlar
umutsuz bir an yaşamaz
Vazgeç bu
gururdan, işe yaramaz
Şan, şöhret
palavra, yüzü güldürmez
Mal, mülk
aldatmaca, aşkı öldürmez
Sevmeyen kimseler
mutluyum demez
Vazgeç bu
gururdan, ömür tükenmez
Yalnızlık Allah’a
mahsus, çekilmez
Can tene girmiş, ölünce terketmez
İki gönül
bir olunca dönülmez
Vazgeç bu
gururdan, Allah istemez
Sahte
gülücükler gerçekten gelmez
Gizlenen
duygular kalplerden düşmez
Dertler, ızdıraplar
kolay silinmez
Vazgeç bu
gururdan, değer verilmez
1 Şubat 2008, Kırcaali, Resmiye Mümün
Няма коментари:
Публикуване на коментар