Gözlerinin rengi soluk,
açılmaz
Bir ışık görürsün
sönük, ısıtmaz
Bir ülkü uğruna ömür
adanmaz
Ne garip insansın,
hiç yüzün gülmez.
Sahte tebrikler
egonu okşamaz
Medh-ü senalar
kibrini kaldırmaz
Aşk yeminleri kalbini doldurmaz
Ne garip insansın,
hiç yüzün gülmez.
Çirkin iftiralar yeni
sayılmaz
Dedikodun olmadan
günün olmaz
Nankör taşları
gözünü korkutmaz
Ne garip insansın,
hiç yüzün gülmez.
Yalaka dostlara gönül
bağlamaz
Tatlı yalanlara asla
inanmaz
Güven kazananı
yolda bırakmaz
Ne garip insansın,
hiç yüzün gülmez.
Mazlumların ahı senden
sorulmaz
Kuloğlu kul hakkı
sende bulunmaz
Dinine düşkünsün,
iman sarsılmaz
Ne garip insansın,
hiç yüzün gülmez.
21 Şubat 2007,
Kırcaali, Resmiye Mümün
"Kördüğüm" şiir kitabından
Няма коментари:
Публикуване на коментар