Alçak

 

Çocuklar gibi ağladım arkanda

Gözyaşlarımı silmeni bekledim

Çok umut bağladım verdiğin söze

Alçak olduğunu nerden bilirdim.

 

Aşkımızı anlattım eşe dosta

Süpheli gözlere güven vermedim

Set oldum sana atılan taşlara

Alçak olduğunu nerden bilirdim.

 

Geleceğimi kurdum senden yana

Kalbimin sesine kulak vermedim

İrademi zorladım ‘sen, sen’ diye

Alçak olduğunu nerden bilirdim.

 

Yoktan bir sebeple çıkardın mana

Bu gerçekle çok mücadele ettim

Rabb’ime küserek girdim günaha

Alçak olduğunu nerden bilirdim.

 

Yalnız seni yazdım alın yazıma

Kadere inanmanı umut ettim

Israrla karşı çıktın Allah’ına

Alçak olduğunu nerden bilirdim.

 

27 Şubat 2007, Kırcaali, Resmiye Mümün