Sen Yokken

 

Sen yokken babam, ben daha güçlü oldum

Saçımı başımı hep gizlice yoldum

Seninle her zaman büyük gurur duydum

İçim ağlarken dimdik ayakta durdum

 

Sen yokken babam, ben yerlere yıkıldım

Aşk vurgununda bin parçaya ayrıldım

Güneş yakarken hep kar altında kaldım

Hazan yağmurunda kendime sarıldım

 

Sen yokken babam, ben ölümüne sustum

Seninle her gece rüyamda konuştum

Kinimi, öfkemi hep içime kustum

Seninle olmak için ölüme koştum

 

23 Şubat 2016, Kırcaali, Resmiye Mümün