Ömrümün sonbaharındayım
Yaşam ağacımın
yaprakları
Hoyratça koparıldı
Hücre özsularım
Dallarımdan
Dışarı akıtıldı
Azgın ırmakların
Bulanık sularında
Boğuldum
Ben
Mezar taşı bile olmayan
Şeref yoksunuyum
Aşkın
sonbaharındayım
Sevdalarım katledildi
Cesetlerim içime
gömüldü
Umutlarımın ecesi
Ölüm sessizliğine
büründü
Varla yok arasında
Kör
Topal
Sağır
Ve
Dilsiz yaşadım
Ben ezelden beri
Kabus içinde
Mutluluğu aradım
Düşlerimin sonbaharındayım
Devrik cümlelerden
ibaret düşünceler
Beynimi kemirdi
Mükemmeliğe
uzanan idealler
Kanımı zehirledi
Şımarıklığı zirve
yapmış yalnızlıklarda
Buldum kendimi
Ben
Gelgitlerle dolu
Düşler ülkesinde
Kaybettim benliğimi
8 Şubat 2015,
Kırcaali, Resmiye Mümün
"Ömrümün Sonbaharı" ŞiirKitabından
Няма коментари:
Публикуване на коментар