Ah annem,
Biliyorum,
Bu
mektubum da sana ulaşmayacak
Ama
sen yüreğimi okuyacaksın
Ve
bütün anneler gibi
Yavruna
teselli olacaksın
Bir
bilsen,
Kalbime
sanki bir top mermi atıldı
İçim
avuç avuç kan ağlıyor
Acılar
içinde kıvranıyorum
Ama
gözümden tek bir damla yaş akmıyor
Avazım çıktığı kadar bağırmak istiyorum
Ama tek kelimeyle ağzımı bıçak açmıyor
Sahi,
Sen hiç böyle oldun mu ?!
Kalbin dondu mu anne ?!
Bu savaşların vahşeti, ne zaman bitecek!
En masum kurbanları, kim geri getirecek!
Muhammed (SAV) ümmeti, ne zaman birleşecek!
Bu günahların vebalini, kim ödeyecek!
Sahi,
Bu sorulara kim cevap verecek?!
Suçlu aramaktan yoruldum anne!
Umudum yeşermiyor artık biçare gönlümde
Zulmün soğuk sesi çınlıyor kulaklarımda
Ben dünyada yaşarken bin defa ölüyorum
Ne olur Mevlam, al beni ahiret yurduna!
14 Aralık 2016, Kırcaali, Resmiye Mümün
Няма коментари:
Публикуване на коментар