Uzun zamandır
sana mektup yazamadım
Ne olur, bağışla
beni anne!
Sakın seni
unuttuğumu aklına getirme
Ben seni unutamam
ki anne!
Her gün, her an
aklımdaydın
Sen her an
aklımdasın anne!
Bilirsin işte
İş güç derken
günler birbirlerini kovaladı
Hep içimden
konuştum seninle
Ben hep içimden
konuşuyorum anne
Hep sana anlattım
dertlerimi, kederlerimi
Tesettür
sevincimi, Mekke özlemlerimi
Senden başka kime
anlatabilirim ki
Kim dinler beni
anne!
Kim anlar
Resulullah’a (sav) olan sevdamı
Kim anlar
Medine’ye uzanan sabahlarımı
Kim avutur
keşkelerle yanan gönlümü
Kim sarar en
derin pişmanlıklarımı
Biliyor musun,
Sen gideli
yüreğim ilk defa tebessüm etti
Artık ne hikmetse;
Geçen mübarek
Cuma gününde
Tesettüre girmeye
karar verdim
Bunu ne kadar
istediğimi bilirsin
Yıllar yılı ne
kadar üzüldüğümü
Meğerse patronum
karşı değilmiş
Ben önyargılı
düşünür müşüm anne
Demek ki cesaret
gerekiyormuş
Hakikaten büyük cesaret
gerekli
Binlerce şükürler
olsun Rabbime
Bana kapanma cesaretini
verdi
Allah (cc) o
kadar büyük ki
O’nun büyüklüğünü
nasıl anlatayım
Biliyorum beni
sevdiğini
Allah, kulunu sevmez
mi anne?!
Görüyorsun değil
mi
Ben emin
ellerdeyim
Beni merak etme
Rahat uyu annem!
3 Mart 2015,
Kırcaali, Resmiye Mümün
Няма коментари:
Публикуване на коментар