Şimdi ‘Gel tekrar
deneyelim’ diyorsun
Bu kaçıncı tekrar
hatırlıyor musun?!
Tekrarlanan
acılar çoğalıyor
Büyüyor, büyüyor
Ve sonunda öldürüyor.
Ne güven, ne aşk
Sadece acı bir
hatıra
İçimdeki acı
yumağı
Senin eserin biliyor
musun?!
Oysa bir zamanlar
ne ümitler bağlamıştım sana
Bu adam çok
farklı diyordum kendime
Farklı konuşuyor,
farklı gülümsüyor
Üzülüyor, ağlıyor
Saf ve temiz yürekli
Öylesine yakıştırmıştım
yüreğime seni.
Oyuncu olduğunu
nereden bilebilirdim
Ben hiç oyuncu olmadım
ki
Hep yüreğimle
sevdim sevdiğimi
Rol yapanları da bir
daha hiç sevemedim
Ama hep affettim
Vicdanına
bırakarak sahte sevgilerini...
16 Aralık 2019,
Kırcaali, Resmiye Mümün
Няма коментари:
Публикуване на коментар