Baba,
Dün gece
Yine seni gördüm
rüyamda
Birlikte
dolaşıyorduk
Şehir meydanında
Sen,
Önden gidiyordun
Bense,
Senin arkandan
Her zamanki gibi
Gurur duydum
Bu eşsiz tablodan
Düşünsene,
Ben,
Senin peşinden
yürüyordum
Yolumdaki
taşların
Ne önemi kaldı ki
Bir bilsen,
Uyanmaktan
Ne kadar korkuyordum
Daha yürümem
gereken
O kadar yol var ki
3 Ocak 2015,
Kırcaali, Resmiye Mümün
Няма коментари:
Публикуване на коментар