Sözün bittiği yerdeyim
Önüm arkam toz
duman içinde
Yeşil ışık
görünmüyor ufukta
Sazın telleri
inliyor içimde
Bu zaman zaman
esen bir fırtına değil
Aniden çıkan ayrılık
kasırgası
Düş kırıklığı ne
kadar kötü birşey
Sükünete büründü sarsıntısı
Önce köklerim
söküldü yerinden
Savruldu dört bir
yana sevdalarım
Sonra yüzüme tükürüldü
hep beraber
Çok özür dilerim
sevdiklerimden
26 Ağustos 2014,
Kırcaali, Resmiye Mümün
Няма коментари:
Публикуване на коментар