...ve bir gün herkes gider
İşte o zaman anlarsın
Her şeyin boş ve anlamsız olduğunu
Aşkın hayal, hayatın aldanış olduğunu
Onca aşk yeminleri, onca sevgi
Nasıl da çabuk anlamını yitirir
Daha dün evlilik düşleri kurarken
Bugün gerçekler
Bir tokat gibi çarpar yüzüne.
...ve bir gün herkes gider
Hem de hiç olmamış gibi
Hiç sevmemiş gibi gider
Öyle bir gider ki;
Yanında götürür herkesi.
İşte o zaman anlarsın
Dünyada tek başına kaldığını
Rabb’inden başka dostun olmadığını
Zaten O’ndan başka
Kim huzur verebilir ki sana?!
O değil mi “Allah kuluna kafi değil mi” diyen
Kalbini doldur baki olan ilahi aşkla.
...ve bir gün herkes gider
Hem de hiç dönmemek üzere
O zaman kalırsın Rabb’in ile baş başa.
18 Eylül 2014, Kırcaali, Resmiye Mümün
"Medine Gülü" Şiir Kitabından
Няма коментари:
Публикуване на коментар