Dost denince içim sızlar arkadaş
Bilsen kaç dost sırtımdan vurdu beni
Oysa ben dostu edindim yoldaş
Hak etmedim dost ihanetlerini
Bir lokma ekmeği
ikiye böldüm
Dostluklar uğruna
ölmeden öldüm
Kardeş olduk diye
sırrımı verdim
Düşman olduğunu
nerden bilirdim
Ben ne gördüysem
hep dostumdan gördüm
Hasetlik,
kıskançlık, alçaklık gördüm
Çukura itildim,
çamura düştüm
Yedi süzekten
dostlarımı süzdüm
Geriye ne kaldı dersin arkadaş
Kırgınlık,
pişmanlık ve gözyaşları
Bir türlü kapanmaz
dost yaralarım
Ben bunun için
dostsuz ve yalnızım
30 Nisan 2014,
Kırcaali, Resmiye Mümün
Няма коментари:
Публикуване на коментар