Bir adam vardı
Hesapsız kitapsız
bana gelen
Cebindeki üç beş
kuruşu
Hesapsız kitapsız
bana veren
Bir adam vardı
Hesapsız kitapsız
yardım eden
Her şeyini
kaybetse bile
İnsanlığını hiç
kaybetmeyen
Bir adam vardı
Hesapsız kitapsız
hayır yapan
Ölüm pahasına
olsa da
Son nefese dek
insan olan
Bir adam vardı
Hesapsız kitapsız
beni seven
Kalbini yüz kere
kırsam da
Bir an düşünmeden
affeden
Bir adam vardı
Her şeyi ile adam
gibi adam
Her zaman gurur
duyacağım
Çünkü o adam
benim babam
16 Kasım 2014,
Kırcaali, Resmiye Mümün
Няма коментари:
Публикуване на коментар