Bıktım

 

Kan ter içinde çırpınıp kıvranmak

Zavallı başımı yerlere vurmak

Kaderime küsüp lânet okumak

Böyle yaşamaktan bıktım arkadaş!

 

İnsanlıklar sahte, yardım satılık

Çıkar hep ön planda, herşey yapmacık

Boş lâflar diz boyu, hile ap açık

Böyle yaşamaktan bıktım arkadaş!

 

Her gün aynı yüzler, aynı temsiller

Kahraman ölüyor, çaresiz eller

Dünyada hiç yoktur eşi benzerler

Böyle yaşamaktan bıktım arkadaş!

 

Nedir kazançları -sorun çözsünler

Bencil davranışlar, bol bol küfürler

Mağdurları üzüp sonra gülürler

Böyle yaşamaktan bıktım arkadaş!

 

1 Ekim 2009, Kırcaali, Resmiye Mümün

“Sırılsıklam” şiir kitabından