Katil

 

Gözlerin dalmış uzak ufuklara

Gözyaşların dökülüp süzülüyor

Kalbin alışmış aşk yaralarına

Bilmem neden acı acı sızlıyor

 

Sevgin çıkarılmış darağacına

Kelime-î şehadet getiriyor

İzin verilmemiş savunmasına

Davasını haince kaybediyor

 

Vedalaşmak yok şerefsiz insana

Helâllik almaya gerek duymuyor

Kimin haklı olup olmadığına

Zaten oturup da kafa yormuyor

 

Ömrünü mahvetmiş kimin umrunda

Hayatını ele almış oynuyor

Gününü gün etmiş başı yukarda

Kurban yüz kızartıp boyun büküyor

 

Dünyanın bu denli haksızlığına

Kimse karşı çıkıp isyan etmiyor

Daldan koparılmış tomurcuklara

Katil aranıp ceza kesilmiyor

 

25 Temmuz 2007, Kırcaali, Resmiye Mümün