Hayat
ne garip değil mi?!
Yıllar
sonra yine karşılaştık
Hem
de aynı yerde
O
bizim yerimizde…
Tıpkı
eskisi gibi
Aramızdaki
uçurum kayboldu
İçimdeki
kırgınlık yok oldu
Ben
yine sana doğru koştum
Boynuna
atılmak üzere
Seni
seviyorum dercesine
Gözlerinin
mavisine uçmak üzere
Ayaklarına
kapanmak üzere
Senin
için ölürüm diye
İçin
için ağlamak üzere
Koştum;
Eskisi
gibi olsun istedim
İstedim,
ama olmadı
Zaten
de olamazdı
Zaman
zalimsizce silmişti
Yaşadığımız
o deli aşkı
Geride
- hüzünlü bir aşk;
Aşk
hikayesi bırakmıştı...
16
Temmuz 2008, Kırcaali, Resmiye Mümün
“Kördüğüm” şiir kitabından
Няма коментари:
Публикуване на коментар