Artık benim güneşim doğmayacak
Kara günümü aydınlatmayacak
Yoluma nur ışığı saçmayacak
Şimdi mutlu musun mutluluğuma?!
Artık yıldızlar hiç parlamayacak
Aşıklara şahitlik
yapmayacak
Dünyaya müjdeler dağıtmayacak
Şimdi mutlu musun mutluluğuma?!
Artık gözlerim güzel gülmeyecek
Izdırap,
kederler gizlenmeyecek
Çevreye neşe, huzur vermeyecek
Şimdi mutlu musun mutluluğuma?!
Artık kalbim sevgiyi bilmeyecek
Hiç kimseleri candan sevmeyecek
Nefret, öfke düşmandır demeyecek
Şimdi mutlu musun mutluluğuma?!
Artık çocuklar masum olmayacak
Gönlümü fethedip kutlamayacak
Anne sevdasını yaşatmayacak
Şimdi mutlu musun mutluluğuma?!
30 Aralık 2007, Kırcaali, Resmiye Mümün
“Kördüğüm”
şiir kitabından
Няма коментари:
Публикуване на коментар