Güneş doğmuş, farkında değilim,
Yaşam pırıl pırıl,
kör gibiyim
İnsanlar içinde tek
biriyim
Tut elimden, karışabilirim.
Bahar gelmiş, müjde
veremedim
Çiçek açmış, koku
alamadım
Dere çağlamış, ses
duyamadım
Aç gözlerimi, görebilirim.
Ana dertleşmiş, sesleyemedim
Arkadaş paylaşmış,
çekemedim
Çocuk küsmüş, ilgilenemedim
Kır gönlümü, yaklaşabilirim.
Bayram günleri hissedemedim
Düğün yerlerde eğlenemedim
Halay çekmeye girişemedim
Güldür yüzümü, gülebilirim.
Tan ağarmış, dua
yapamadım
Yıldızlar parlamış,
bakamadım
Gökyüzüne el kaldıramadım
Bir umut ver, bekleyebilirim…
4 Şubat 2007, Kırcaali, Resmiye Mümün
"Minik Serçe" şiir kitabından
Няма коментари:
Публикуване на коментар