Gelme üstüme dalga kardeş
Nice dalgalarla boğuştum
Derya denize yelken açmışım
Duyguların peşinden kostum.
Sarsma yerimi deprem kardeş
Nice depremlerle savaştım
Çalkantılarla barışmışım
Kalkıp kalkıp gene oturdum.
Yağma üstüme yagmur kardeş
Nice yağmurlarda ıslandım
Gözyaşım akmış, sel olmuşum
Ağlamakla arkadaş oldum.
Çarpma yüzüme yangın kardeş
Nice yangınlarda kavruldum
Kendimi ateşe atmışım
Sevda ateşiyle kül oldum.
Dökülme üstüme kar kardeş
Nice karakışlarda dondum
Gönlümde tufanlar kudurmuş
Susup susup sonunda koptum.
17 Mayıs 2007, Kırcaali,
Resmiye Mümün
„Ak
Meleğim“ şiir kitabından
Няма коментари:
Публикуване на коментар