İnsanlık Davası

 

Ben insanları öyle seviyorum

Öyle cana yakın hissediyorum

Nice alçak insanı kutluyorum

Melek düzeyine çıkarıyorum.

 

Ben insanlara hep güveniyorum

Şartsız yürek açıp dağılıyorum

Nice sahtekârı dost biliyorum

Sineme bastırıp affediyorum.

 

Ben insanlara hızla koşuyorum

Kalbimde iyi niyet taşıyorum

Nice bencil tavrı kaldırıyorum

Uçan kuşa kanat hazırlıyorum.

 

Ben insanlara saygı duyuyorum

Düşmana el verip sarılıyorum

Nice hakarete göz yumuyorum

Acı acı gülüp savruluyorum.

 

Ben insanlara hemen acıyorum

Duygusal yaklaşarak ağlıyorum

Nice gözyaşına aldanıyorum

Saf görünüp zayıf sanılıyorum.

 

Ben insanlara yardım ediyorum

İmkânsızlığı imkân kılıyorum

Nice nankörleri hatırlıyorum

İnsanlık davasında ölüyorum...

 

1 Haziran 2007, Kırcaali, Resmiye Mümün

“Ak Meleğim” şiir kitabından