Yıllardır emeklerim boşuna gitti
Hiçbir meyvesini alamadım gitti
Sayende hep tekdüze çalışır oldum
Döndür gene coşkumu ne olur felek!
Yıllardır düşmanımı bilmedim gitti
Hep arkamdan vurdu, zalim, alçak gibi
Sayende dostlarıma inanmaz oldum
Bitir şüphelerimi ne olur felek!
Yıllardır gözyaşlarım dinmedi gitti
Gülmek nedir bilmedim, hep ağladım
Sayende gözü yaşlı, zavallı oldum
Dindir gözyaşlarımı, ne olur felek!
Yıllardır aşkı hiç tanımadım gitti
Büyük hayal kırıklığına uğradım
Sayende yalnızlar aleminden oldum
Söndürme hayallerimi, ne olur felek!
Yıllardır peşimi bırakmadı kader
Bin bir yerde sığınak aradım durdum
Sayende dur durak bilmez kaçak oldum
Bırak artık peşimi, yoruldum felek!
16 Aralık 2006, Kırcaali, Resmiye Mümün
Няма коментари:
Публикуване на коментар